Biografie Edith Piaf

Edith Giovanna Gassion (Parijs, 19 december 1915- Plascassier, 10 oktober 1963 / officieel in Parijs op 11 oktober 1963) was een Franse chansonnière. Als Edith Piaf kreeg ze grote bekendheid. Piaf betekent in het Frans "mus". Ze werd ook wel het meisje mus (La môme Piaf) genoemd. 

Piaf werd in Parijs geboren als dochter van een kroegzangeres en een acrobaat. Zij werd door haar grootmoeder, die in Normandië een bordeel runde, opgevoed. Haar debuut als zangeres maakte ze rond haar 15e jaar, toen ze voor het eerst optrad als straatzangeres. Toen Piaf 17 jaar oud was, kreeg ze een dochter (Marcelle), verwekt door Louis Dupont: een Parijse bode op wie zij verliefd was geworden. Haar kind stierf echter op 2-jarige leeftijd door een hersenvliesontsteking.

De eigenaar van het Parijse theater Cirque Médrano ontdekte haar toen ze twintig jaar oud was. In 1936 trad zij voor het eerst op in dat theater.

Ze voelde zich bij het optreden voor publiek extreem nerveus. Het was de nachtclubeigenaar Louis Leplée die haar aanmoedigde om desondanks te blijven zingen. Hij gaf haar de bijnaam "La Môme Piaf", die ze haar verdere leven zou houden. Leplée werd kort daarna vermoord. Piaf werd vrijgesproken van medeplichtigheid, waarvan zij aanvankelijk werd verdacht.

Piaf raakte bevriend met verschillende beroemdheden, zoals Maurice Chevalier en de dichter Jacques Borgeat. In 1940 werd het toneelspel "Le bel indifferent" voor haar geschreven door Jean Cocteau.

Tijdens de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog schreef Piaf haar meest befaamde lied "La vie en rose". Zij was toen zowel bij de Duitse bezetters als onder de Franse bevolking een geliefd zangeres. Na de oorlog trad ze overal in Europa op en breidde haar roem zich ook buiten Frankrijk uit. Haar tragische leven wordt weerspiegeld in haar muziek, met als specialiteit de met hartverscheurende stem voorgedragen scherpe ballade.

De bokser Marcel Cerdan was de grote liefde van Edith Piaf. Cerdan was echter al getrouwd en vader van drie kinderen. Piaf was zijn maïtresse. In 1949 overleed Marcel Cerdan door een vliegtuigongeluk. Piaf had veel moeite om haar verdriet te boven te komen. Toch huwde ze daarna tweemaal. Van 1952 tot 1956 was ze getrouwd met de zanger Jacques Pills. In 1962 trouwde ze met Theophanis Lamboukas (Theo Sarapo), een 20 jaar jongere zanger en acteur. 

Parijs Olympia is de plaats waar Edith Piaf bekendheid bereikte en waar zij slechts een paar maanden voor haar dood nog één van haar meest gedenkwaardige concerten gaf. In 1962 heeft zij concerten gegeven in Nederland, van een concert in Nijmegen zijn opnames gemaakt. Begin 1963 nam ze haar laatste lied, L'Homme de Berlin, op.

Piaf stierf aan een inwendige bloeding in Plascassier, een plaatsje in de buurt van Cannes op 10 oktober 1963 in de armen van haar secretaresse en vertrouweling Danielle Bonel. Haar lichaam werd vervolgens per ambulance naar Parijs waar het voor publiek werd opgebaard. De bekendmaking van haar dood was pas een dag later, namelijk op 11 oktober. Jean Cocteau, haar goede vriend, werd binnen enkele uren na het horen van dit nieuws door een hartaanval getroffen en stierf. Naar verluidt zou hij hebben gezegd: "Ik ben ongeneeslijk ziek, dat is erg; Piaf is dood, dat is erger".

Piaf is begraven op de bekende Parijse begraafplaats Père-Lachaise, haar begrafenis trok honderduizenden mensen naar de straten van Parijs en de ceremonie bij de begraafplaats werd geblokkeerd door meer dan veertigduizend fans.

Charles Aznavour herinnerde eraan dat de begrafenis van Piaf het enige moment was na de Tweede Wereldoorlog dat het hele verkeer van Parijs stil lag.

 

**********

 

Edith Giovanna Gassion (19 december 1915-Plascassier, 10 October 1963/official in Paris on 11 October 1963) was a French Chanson singer. She became famous as Edith Piaf. Piaf means "Sparrow"  in French. She was also called the girl Sparrow (La  môme Piaf).

Piaf was born in Paris, the daughter of a pub singer and an acrobat. She lived for a few years with her grandmother, who ran a brothel in Normandy. She made her debut as a singer around her 15th, when she first performed as a street singer. When Piaf was 17 years old, she got a daughter (Marcelle), fathered by Louis Dupont. Her child died on 2-year-old age by a meningitis.

The owner of the Paris Theatre Cirque Médrano discovered her when she was twenty years old. In 1936 she performed for the first time in that theatre.

She felt in the activities to the public extremely nervous. It was the nightclub owner Louis Leplée who encouraged her to continue singing nevertheless. He gave her the nickname "La Môme Piaf", which she would keep her further life. 

Leplée was murdered shortly thereafter.

Piaf became friends with several celebrities, such as Maurice Chevalier and poet Jacques Borgeat. In 1940, the play "Le bel indifferent" was written for her by Jean Cocteau.

During the German occupation in the second world war Piaf  wrote one of   her most famous songs "La vie en rose". 

She was both at the German occupiers and among the French population a popular singer. After the war she performed throughout Europe and expanded her fame also outside France. Her tragic life is reflected in her music.

 The Boxer Marcel Cerdan was the great love of Edith Piaf. Cerdan, however, was already married and father of three children. Piaf was his lover. Marcel Cerdan died in 1949 in a plane crash. Piaf had a lot of trouble to overcome her grief. However, she married twice. From 1952 to 1956, she was married to the singer Jacques Pills. In 1962 she married Theophanis Lamboukas (Theo Sarapo), a 20 years younger singer and actor.  

Paris Olympia is the place where Edith Piaf achieved fame and where she gave one of her most memorable concerts only a few months before her death. In 1962, she has given concerts in Netherlands, a concert in Nijmegen where recordings were made. In early 1963 she recorded her last song, L'Homme de Berlin.

Piaf died of internal bleeding in Plascassier, a village near Cannes on 10 October 1963 in the arms of her secretary and confidant Danielle Bonel. Her body was then brought to Paris.

The announcement of her death was not until a day later, on 11 October. Jean Cocteau, her good friend, within hours of hearing this news, was affected by a heart attack and died. Allegedly he would have said: "I am terminally ill, that is very serious; Piaf is dead, that is worse ".

Piaf is buried in the Pere Lachaise Cemetery, her funeral drew hundreds of thousands of people to the streets of Paris and the ceremony at the cemetery was blocked by more than forty thousand fans.

Charles Aznavour recalled that burial of Piaf was the only moment after World War II that the traffic in Paris stopped completely.

 

Bron:Wikipedia